Informatie

Manie en hypomanie, waaruit bestaan ​​ze?

Manie en hypomanie, waaruit bestaan ​​ze?

Op een nacht werd ik wakker en voelde ik me weer goed. Ik dacht dat ik mijn tijd kon benutten, dat alles mogelijk was. Ik voelde me levend en vitaal, vol energie. Mijn zintuigen leken wakker te worden, de kleuren waren heel helder, ze sloegen me hard. De dingen waren heel duidelijk, ik realiseerde me dingen die ik nog nooit had gevoeld. Ik had een gevoel van vreugde en verbondenheid met de wereld". Papolos en Papolos, 1992.

inhoud

  • 1 Wat verstaan ​​we onder Mania?
  • 2 Tekenen en symptomen van manie
  • 3 Gevolgen van manische stoornis
  • 4 Differentiële diagnose van manische stoornis
  • 5 Psychotische manie
  • 6 Postpartum en hobby's
  • 7 Gemengde aflevering
  • 8 Hypomane aflevering

Wat verstaan ​​we onder Mania?

De term manie heeft zijn oorsprong in de oudheid en heeft in de loop van de jaren een verschillende betekenis gehad. Voor het jaar 150 v.Chr. Arateo beschreef het als volgt: “Melancholische gevallen neigen naar depressie en angst. echter, als deze angstsituatie aanhoudt, dan is er in de meeste gevallen vreugde en hilariteit, die meestal eindigt in manie”.

Oorspronkelijk was de manie het was een niet-specifieke term die waanzin aanduidde, en melancholie was een subtype van manie dat werd geassocieerd met het genereren van ritueel gedrag; om die reden hebben veel mensen hobby's tics, hoewel de laatste soms een andere etiologie hebben, zoals de noodzaak om te bevestigen dat deuren, ramen, gas en sloten in het huis gesloten zijn, wat meestal het gevolg kan zijn van een obsessief-compulsieve stoornis.

Tegenwoordig worden manieën ingedeeld in stemming en stemmingsstoornissen, ze komen ook voor in andere aandoeningen zoals cyclothymie, ze komen ook voor in sommige schizoaffectieve aandoeningen en de bipolaire stoornis voornamelijk. Binnen verstorende stoornissen, impulscontrole en gedrag vinden we de pyromania en kleptomanie.

Manische afleveringen worden gedefinieerd door een specifieke periode waarin een hoog humeur, dit is het prototypische symptoom van manie, maar dat zijn de expansieve of prikkelbare stemmingen, er kan een afwisseling zijn tussen euforie en prikkelbaarheid - emotionele labiliteit.

Het is ook bekend als manias aan gedragingen die een persoon herhaaldelijk herhaalt tot verzadiging. Over het algemeen lijken hun acties vreemd en enigszins nieuwsgierig voor anderen, omdat ze als "extravagant" kunnen worden beschouwd, is er een grillige zorg, zoals een genegenheid of een "ongewone" wens, dit helpt de persoon om een ​​bepaalde last van angst, angst, stress of prikkelbaarheid.

Tekenen en symptomen van manie

Het is belangrijk op te merken dat manie een klinische presentatie heeft die aanzienlijk verschilt tussen de ene patiënt die eraan lijdt en de andere. Manische afleveringen verschijnen nauwelijks alleen, meestal afgewisseld met depressieve menstruatie; Bipolaire stoornis omvat bijvoorbeeld manie en depressie.

Het is alsof je tegelijkertijd drie of vier tv-programma's kijkt". Anonieme patiënt

In manieën is er een gevoel van euforie, psychische hyperactiviteit, ideeën en gedachten stromen snel en dagelijkse lichamelijke activiteit kan voor anderen enigszins uitzinnig lijken.

KLINISCHE KENMERKEN VAN MANIE
StemmingExpansief, vrolijk, euforisch, verheven, prikkelbaar.
kennisVersnelde gedachten, braindrain, toegenomen gevoel van eigenwaarde, grootheid, afleiding,

Psychotische symptomen: wanen en hallucinaties.

gedragToename van activiteit, overtollige inzet en uitgaven, toename van gezelligheid, overtolligheid (woorddruk), inbraak, seksuele indiscreties, slecht beoordelingsvermogen.
somatischeVerminderde behoefte aan slaap, verhoogde energie, verminderd bepaald fysiek ongemak.

Manische afleveringen worden geclassificeerd op basis van hun ernst in: mild, matig, ernstig zonder psychotische kenmerken, ernstig met psychotische symptomen en afhankelijk van het type psychotische kenmerken dat congruent of inconsistent met de stemming kan zijn.

In zijn mildste vorm wordt het gepresenteerd als hypomanie, het vertoont geen significante achteruitgang in functioneren, hoewel het verstorend kan zijn, net als de manifestatie van een gedrag dat kan worden beschouwd als sociaal onaanvaardbaar of verstorend, zoals zeer agressief en vijandig gedrag.

Een manische episode kan worden omschreven als een euforische of buitengewoon opgewekte toestand. De stemming die besmettelijk kan zijn voor de externe waarnemer, maar degenen die hem het beste kennen, kunnen het als buitensporig ervaren.

In zijn uitgebreide gemoedstoestand wordt het gekenmerkt door een onophoudelijk en willekeurig enthousiasme in interpersoonlijke relaties, of het nu gaat om arbeid, academisch, er kan ook een toename zijn van seksuele impulsen, fantasieën en gedragingen.

De ernstigste manie veroorzaakt belangrijke veranderingen in het sociaal, academisch en arbeidsfunctioneren, en kan gepaard gaan met psychotische kenmerken zoals wanen, hallucinaties en paranoia; wanneer een psychotische of waanvoorstelling optreedt, De diagnostische nauwkeurigheid kan worden verhoogd door een zorgvuldige en gedetailleerde longitudinale geschiedenis van de huidige aflevering en de voorgaande te verkrijgen., een zorgvuldige familiegeschiedenis van de patiënt en van andere mensen die belangrijk zijn voor hem of zijn omgeving. Anders kan het gemakkelijk worden verward met andere aandoeningen, daarom is het belangrijk om te overleggen met professionals die een juiste diagnose kunnen stellen en dus de nodige ondersteuning kunnen bieden.

Manie-afleveringen gaan vaak gepaard met agitatie of psychomotorische problemen, zoals het been schudden, regelmatig van houding veranderen, "lopen" of presenteren onproductieve onrust. Er zijn manieën met betrekking tot reinheid, gezondheid, orde, fysieke of psychologische veiligheid, seks en accumulatie van objecten voornamelijk.

Gevolgen van manische stoornis

Enkele ernstige gevolgen kunnen zijn: verlies van werk, middelengebruik, juridische problemen, uitval of slijtage van belangrijke interpersoonlijke relaties, agressief gedrag en ongevallen, onder anderen. Vaak expansiviteit, ongemotiveerd optimisme, grootheid en verminderd beoordelingsvermogen leidt ertoe dat ze deelnemen aan prettige activiteiten die riskant kunnen zijn, zoals: rijden op hoge snelheid, dwangmatig dingen kopen die al dan niet nodig zijn, ongewoon seksueel gedrag, onredelijke economische investeringen kunnen doen, verlies van sociale remmingen kunnen ervaren die de persoon normaal heeft, manieën zijn geassocieerd met een verhoogd risico op overlijden door ongevallen en uitputting, deels als gevolg van de toename van opzettelijke activiteit op een buitensporige en risicovolle manier.

De economische impact van de aandoening op de volksgezondheid is gebaseerd op behandelingen; Er is meestal ook een aanzienlijk productiviteitsverlies bij de proefpersonen en ze maken vaak buitensporige kosten of twijfelachtige investeringen, ze kunnen in het pathologische spel vallen, om een ​​voorbeeld te noemen.

Differentiële diagnose van manische stoornis

DSM-V diagnostische criteria om manische episoden te onderscheiden van hypomane
Manische afleveringHypomane aflevering
A. Een gedifferentieerde periode van een abnormale en aanhoudend verhoogde, expansieve of prikkelbare stemming, die ten minste 1 week duurt (of enige duur als ziekenhuisopname noodzakelijk is).A. Een gedifferentieerde periode waarin de stemming gedurende ten minste 4 dagen aanhoudend, expansief of prikkelbaar is en die duidelijk verschilt van de gebruikelijke stemming.
B. Tijdens de periode van stemmingswisselingen zijn drie (of meer) van de volgende symptomen blijven bestaan ​​(vier als de stemming alleen prikkelbaar is) en zijn er in belangrijke mate:

1. Overdreven zelfrespect of grootheid.

2. Verminderde behoefte aan slaap (u voelt zich bijvoorbeeld al na 3 uur slaap uitgerust).

3. Meer spraakzaam dan normaal of verborrheic.

4. Lekkage van ideeën of subjectieve ervaring waarvan het denken wordt versneld.

5. Distrabiliteit (de aandacht wordt bijvoorbeeld te gemakkelijk afgeleid naar banale of irrelevante externe stimuli).

6. Toename van opzettelijke activiteit (sociaal, op het werk of studies of seksueel) of psychomotorische agitatie.

7. Overmatige betrokkenheid bij plezierige activiteiten die een groot potentieel hebben voor ernstige gevolgen (bijvoorbeeld oncontroleerbare aankopen, seksuele indiscreties of gekke economische investeringen).

B. Tijdens de periode van stemmingsverandering zijn drie (of meer) van de volgende symptomen blijven bestaan ​​(vier als de stemming alleen prikkelbaar is) en zijn er in belangrijke mate:

1. Overdreven zelfrespect of grootheid.

2. Verminderde behoefte aan slaap (u voelt zich bijvoorbeeld al na 3 uur slaap uitgerust).

3. Meer spraakzaam dan normaal of verborrheic.

4. Lekkage van ideeën of subjectieve ervaring waarvan het denken wordt versneld.

5. Distrabiliteit (de aandacht wordt bijvoorbeeld te gemakkelijk afgeleid naar banale of irrelevante externe stimuli).

6. Toename van opzettelijke activiteit (sociaal, op het werk of studies of seksueel) of psychomotorische agitatie.

7. Overmatige betrokkenheid bij plezierige activiteiten die een groot potentieel hebben voor ernstige gevolgen (bijvoorbeeld oncontroleerbare aankopen, seksuele indiscreties of gekke economische investeringen).

C. De symptomen voldoen niet aan de criteria voor de gemengde aflevering.C. De aflevering wordt geassocieerd met een ondubbelzinnige verandering in activiteit die niet kenmerkend is voor het onderwerp wanneer hij asymptomatisch is.
D. De stemmingsverandering is ernstig genoeg om achteruitgang in werk of gewone sociale activiteiten of relaties met anderen te veroorzaken, of ziekenhuisopname te vereisen om schade aan zichzelf of anderen te voorkomen, of er zijn psychotische symptomenD. Verandering van stemming en verandering van activiteit zijn door anderen waarneembaar.
E. De symptomen zijn niet te wijten aan de directe fysiologische effecten van een stof (bijvoorbeeld een medicijn, een medicijn of andere behandeling) of een medische ziekte (bijvoorbeeld hyperthyreoïdie).E. De aflevering is niet ernstig genoeg om aanzienlijk werk of sociale achteruitgang te veroorzaken of ziekenhuisopname te vereisen, noch zijn er psychotische symptomen.
F. De symptomen zijn niet te wijten aan de directe fysiologische effecten van een stof (bijvoorbeeld een medicijn, een medicijn of andere behandeling) of een medische aandoening (bijvoorbeeld hyperthyreoïdie).
Opmerking: Manie-achtige afleveringen die duidelijk worden veroorzaakt door een behandeling met somatische antidepressiva (bijv. Een medicijn, elektroconvulsietherapie, lichttherapie) moeten niet worden gediagnosticeerd als een bipolaire I-stoornis.Opmerking: hypomane-achtige afleveringen die duidelijk worden veroorzaakt door somatische antidepressiva (bijv. Een medicijn, elektroconvulsietherapie, lichttherapie) moeten niet worden gediagnosticeerd als een bipolaire II-aandoening.

Zoals te zien is in de vorige tabel, zijn de meeste kenmerken tegengesteld aan die van depressie. Het is gebruikelijk dat tijdens de manische episode het individu een overdreven zelfrespect heeft, het manifesteert zich als overmatig zelfvertrouwen van de persoon of in vaardigheden die al dan niet beschikken, omdat dat vertrouwen verstoken kan zijn van realistische en objectieve zelfkritiek, in staat zijn om grandeurniveaus te bereiken die misleidend kunnen worden, zoals het hebben van een speciale relatie met God, met een of andere symbolische figuur, op het religieuze, academische of entertainmentgebied van de politiek, veel mensen in dit gilde lijden grootheidswaanzin.

In de DSM-V de opneming van de aanduiding "met gemengde symptomen" voor depressieve episodes van recidiverende unipolaire ernstige depressie wordt overwogen. Daarom kan de diagnose van unipolaire depressie met subsyndrome hypomanische symptomen worden gesteld, zonder te overwegen dat de patiënt een bipolaire stoornis heeft.

De typische manische taal is verborrheic, snel en moeilijk te onderbreken, ze kunnen praten zonder te stoppen, ongeacht of degenen die naar hen luisteren de behoefte hebben om zich ook te uiten, ze kunnen grapjes, woordspelingen en onwetendheid maken die leuk zijn, waardoor het voor hen complexer wordt om te worden onderbroken. Wanneer de stemming van het onderwerp prikkelbaarder is dan expansief, kunnen zijn gesprekken gekenmerkt worden door constante klachten, vijandige opmerkingen of toespraken vol woede.

Wanneer de vlucht van ideeën ernstig is, kan de taal ongeorganiseerd en onsamenhangend worden, ze kunnen heel gemakkelijk van een andere veranderen, dit ook vanwege de gevoeligheid van hun aandacht voor schijnbaar irrelevante stimuli, is er meestal een vermindering van het vermogen om onderscheid de gedachten die over het onderwerp komen, van die die weinig te doen hebben of die zelfs voor de gelegenheid niet relevant zijn.

De desorganisatie als gevolg van deze veranderingen kan ernstig genoeg zijn om een ​​aanzienlijke verslechtering van de dagelijkse activiteiten te veroorzaken.Soms is ziekenhuisopname nodig om de patiënt te beschermen tegen de gevolgen van hun ontkenning van hun acties, die het gevolg zijn van hun verarming van het proces. In verschillende onderzoeken is aangetoond dat er polysomnografische afwijkingen kunnen zijn en dat degenen die aan deze afleveringen lijden, een effect hebben op de secretie van cortisol, noradrenaline, serotonine, acetylcholine en dopamine voornamelijk.

Dysfore manie komt vaker voor bij vrouwen, en wordt geassocieerd met een verhoogd risico op zelfmoord in beide geslachten.

Psychotische manie

de Psychotische symptomen zoals wanen en / of hallucinaties komen vaak voor tijdens manische episoden. Wanen van manie zijn meestal groot, expansief, religieus en seksueel, hoewel ze soms niet consistent zijn met de stemming. Manische hallucinaties kunnen auditief en visueel zijn, vaak zijn ze van voorbijgaande duur, extatische en religieuze inhoud.

Er is een frequente aanwezigheid van floride psychose bij adolescente patiënten met een bipolaire stoornis en dit draagt ​​bij aan de diagnose van schizofrenie in deze leeftijdsgroep. De leeftijd van vroeg ontstaan ​​van een bipolaire stoornis wordt geassocieerd met de aanwezigheid van meer psychotische symptomen.

De piekincidentie van manische episoden treedt op tijdens de zomer, hoewel het niet ongewoon is dat manieën in een ander seizoen optreden, komen seizoenspatronen vaak voor: lente / zomer bij manie of hypomanie gekoppeld aan herfst / winterdepressie of vice versa

Postpartum en hobby's

De incidentie van manie in de I postpartum van bipolaire vrouwen is 20%, het risico op herhaling van manie en depressie is voldoende om tijdig een interventie en behandelingen uit te voeren anticiperend op deze situatie (Reich en Winokur, 1970). Is noodzakelijk ondersteuning en beheersing bieden tijdens de zwangerschap en het puerperium.

U bent misschien geïnteresseerd: Wat is postpartumdepressie en hoe dit te overwinnen

Gemengde aflevering

Het is een periode waarin een volledig symptomatisch beeld van een manische episode en een depressieve episode (behalve de duur ervan) binnen enkele dagen wordt gepresenteerd, vermengd of snel wordt gewijzigd. Het onderwerp kan gemoedstoestanden ervaren die gemakkelijk kunnen veranderen, zoals verdriet, boosheid en vervolgens euforie.

Ze kunnen ongeorganiseerde gedachten of gedrag vertonen. Ze ervaren meer dysforie dan mensen met manische episodenHet kan zich manifesteren door: onaangename of irritante emoties, zoals verdriet, angst, prikkelbaarheid of rusteloosheid.

Diagnostische criteria van DSM voor de gemengde aflevering
A. Aan de criteria wordt voldaan voor zowel een manische episode als een ernstige depressieve episode (behalve in duur) bijna elke dag gedurende ten minste een periode van 1 week.
B. De verandering van de stemming is ernstig genoeg om een ​​significante verslechtering van het werk, sociale of relaties met anderen te veroorzaken, of ziekenhuisopname te vereisen om schade aan zichzelf of anderen te voorkomen, of er zijn psychotische symptomen.
C. De symptomen zijn niet te wijten aan de directe fysiologische effecten van een stof (bijvoorbeeld een medicijn, een medicijn of andere behandeling) of aan medische aandoeningen (bijvoorbeeld hyperthyreoïdie).

Opmerking: Gemengde afleveringen die duidelijk worden veroorzaakt door een behandeling met somatische antidepressiva (bijvoorbeeld een medicijn, elektroconvulsietherapie, lichttherapie) moeten niet worden gediagnosticeerd als een bipolaire I-stoornis.

Hypomane aflevering

Is een verzwakte vorm van manie gekenmerkt door een staat van psychische opwinding, evenals een overdreven activiteit, afgewisseld met depressieve episodes. Het is meestal niet zo ernstig dat het psychotische kenmerken, verslechtering van het werk of sociale functie genereert, ze vereisen meestal geen ziekenhuisopname.

Het wordt aanbevolen om de diagnose uitsluitend op basis van een transversaal gezichtspunt van de patiënt tijdens een acute episode te vermijden., omdat het kan worden verward met andere aandoeningen, "kunnen de eerste stadia van een bloemrijke psychose van verwarrende diagnose van het hypomanische type zijn". (Carlson en Goldwin, 1973).

Ernstige manische episodes worden meestal behandeld in een ziekenhuisomgeving om een ​​veilige omgeving te bieden waarin aangegeven medicatie kan worden gegeven. Dat is waarom Het is essentieel dat de aandoening goed wordt gediagnosticeerd en dat de patiënt een betere behandeling en prognose heeft. de cognitieve gedragstherapiede klantgerichte therapie, de Rationele emotieve therapie (TRE), ontspanning en ademhalingstechnieken, evenals groeps- en individuele therapieën zijn van groot nut gebleken voor de behandeling van symptomen.

In de DSM-V is voor de diagnose van manie of hypomanie het criterium opgenomen: "toename van energie of objectieve activiteit ten opzichte van het gebruikelijke in het onderwerp" is ook opgenomen als diagnostische criteria in de bètaversie van de ICD-11. Om als een manische episode te worden geclassificeerd, moet het worden geassocieerd met een ondubbelzinnige verandering in het functioneren van de persoon, met andere woorden: dat het niet kenmerkend is voor de persoon wanneer hij geen symptomen heeft.

Conclusie

de stemmingsstoornissen Ze zijn de meest voorkomende en slopende. In deze jaren is er veel vooruitgang geboekt in de epidemiologie, pathofysiologie en behandeling van manie. Er is echter nog veel te doen, sommige patiënten worden niet gediagnosticeerd of zijn ongepast en daarom zijn hun behandelingen ook onvoldoende. Bovendien is het moeilijk voor iemand die zich 'zo goed' voelt om te geloven dat hij behandeling nodig heeft, vooral in de euforie-fasen.

Chroniciteit in manie kan persoonlijke en sociale achteruitgang veroorzaken die zich manifesteert in het gezin, op academisch gebied en door het aanhouden van symptomen of door een verandering in de kenmerken ervan. De aanwezigheid van een manie vereist een aantal diagnostische overwegingen, Psychologen en psychiaters zijn de ideale professionals om aan deze voorwaarden te voldoen en werken samen, omdat diagnostische overwegingen verder gaan dan primaire stemmingsstoornissen, vereisen ze in veel gevallen dat psychotrope geneesmiddelen worden behandeld.

Psychologen kunnen patiënten hulpmiddelen bieden om hun staat van euforie, angst, stress, frustratie en woede op handiger manieren te beheren zonder schadelijke gevolgen. Psycho-educatie kan worden gedaan om ritueel gedrag uit te stellen en om te leiden. Vroegtijdige detectie en tijdige professionele hulp kunnen een groot verschil maken in de kwaliteit van leven van de persoon.

Kan u interesseren

Links

Bibliografische verwijzingen

Heles, Robert E .; Yudofsky, Stuart; Talbott, John et al. Verdrag van psychiatrie. Spanje: Ancora, S.A.

Gerelateerde testen
  • Depressie test
  • Goldberg-depressietest
  • Zelfkennis test
  • Hoe zien anderen jou?
  • Gevoeligheidstest (PAS)
  • Karaktertest